Een standaard wens voor mensen die de regio Valencia nog niet goed hebben leren kennen, is dat ze een huis aan het strand willen met goede verbindingen met het openbaar vervoer en op loopafstand van een aantal fatsoenlijke restaurants. En ons standaardantwoord is: sorry, maar dat bestaat hier gewoon niet. De urbanisaties liggen in het binnenland zijn uitgestrekt en je bent afhankelijk van een auto. Maar als dit veranderd, veranderen we onze mening, en ja, het is inderdaad mogelijk. Er is een huis. Eén maar, maar het bestaat en dit is het.

De pueblo heet Roca-Cuper. Het is niet de grootste, zelfs Valencianen zouden moeite hebben om het op een kaart te vinden, ondanks het feit dat het Spanje's grootste kerststal heeft. Het ligt ongeveer tien kilometer ten noorden van de stad en op slechts tien minuten lopen van een van de beste stranden in de omgeving, dat volledig onontwikkeld en relatief onontdekt is. En het dorpje (350 inwoners) heeft twee uitstekende restaurants, een van hen aanbevolen door Michelin en een tweede bijna net zo goed gevonden. Een klein stadje dat ver boven zijn gewicht uitsteekt.

Dit huis heeft drie slaapkamers, twee complete badkamers (een op elke verdieping) en drie terrassen - weer een op elke verdieping en natuurlijk het dakterras, dat een panoramisch uitzicht biedt op het platteland en in het bijzonder op de geweldige zonsondergangen. Beneden zijn er twee slaapkamers, een open keuken en woonkamer, en een iets afgescheiden eetkamer. Er is ook een grote berging, die gebruikt zou kunnen worden als kantoor. Vanuit de grote slaapkamer boven (enorm trouwens), kun je de zee zien (iemand een zonsopgang boven de Middellandse Zee?), en je kunt ook het treinplatform zien, en je zult je hier niet aan storen of er een hekel aan hebben, maar het perron ligt direct voor de deur van het huis.

Dus, het positieve. Hoewel je praktisch op het platteland woont, is het maar iets meer dan 20 minuten van deur tot deur naar het centrum van het dorp. En het negatieve is natuurlijk het lawaai van passerende treinen. Ik ben hier een paar keer geweest en voor mij is het geen probleem. Ik zou het af en toe suizen van een trein zeker accepteren in ruil voor de briljante service van het openbaar vervoer.

En het is een dorpshuis. Die zijn oud (1930 in dit geval), ze kunnen structurele problemen hebben en renovatie kan heel moeilijk zijn. In dit geval heeft iemand de pijn en frustratie al doorstaan om dit voor je te doen. Slechts drie jaar geleden gerenoveerd. Zeer moderne ramen en deuren, elektra en apparatuur, maar de originele kenmerken van het pand zijn behouden. Mozaïekvloeren, hoge plafonds met houten balken en zelfs de originele voordeur is opnieuw gebruikt in het huis. Deze oude gebouwen hebben geen airconditioning nodig, zeker niet met de zeebries, en er is een houtkachel op beide verdiepingen die, in combinatie met de hoogwaardige isolatie van de ramen en deuren, het erg warm maakt voor die ene of twee maanden van het jaar dat het hier wat frisser wordt.

Kijk, je hoort agenten vaak dingen zeggen in de trant van 'Als ik het kon, zou ik het zelf kopen'. Eerlijk gezegd heb ik bijna nooit zo'n reactie op een huis, maar dit is een van die zeldzame keren. Een charmant huis een paar kilometer buiten Valencia dat echt het beste van alle werelden heeft.