In ons blog schreven we onlangs over bijzondere gebouwen in Valencia, en vandaag presenteren we dit prachtige appartement in een schitterend art-decogebouw, ontworpen door een van de pioniers van Valencia. Na enkele minuten grondig onderzoek heb ik zijn werk hieronder netjes samengevat. Geen AI hier bij VP, echt niet.

Facundo Martínez was eigenlijk geen architect, maar een visionaire projectontwikkelaar en bouwer die een diepe, zeer herkenbare stempel heeft gedrukt op het stadsbeeld van Valencia. Hij was actief tussen eind jaren vijftig en midden jaren zeventig – een starre periode in de Spaanse geschiedenis, vaak gekenmerkt door eentonige, grijze naoorlogse bouw – en onderscheidde zich door avant-gardistisch Europees design toe te passen in gewone woningbouw.

Als volledig autodidact haalde hij zijn inspiratie uit internationale designtijdschriften en werkte hij nauw samen met bekwame architecten, bouwkundigen en lokale ambachtsmeesters om zijn ambitieuze, rijk versierde ideeën te verwezenlijken. Tegenwoordig noemen de Valencianen zijn unieke flatgebouwen liefkozend gewoon “un Facundo”.

De stijl van Martínez kun je omschrijven als avant-gardistisch eclecticisme met een filmische, zeer tastbare flair. Waar andere ontwikkelaars uit die tijd vooral goedkoop en snel bouwden, legde Martínez de nadruk op ornamenten op maat en ruimtes die je echt beleeft.

- **Filmische entreehallen (zaguanes):** De entreehallen van zijn gebouwen zijn zijn ultieme handtekening. Door een Facundo-hal lopen voelt theatraal: denk aan extra grote lampen op maat, dramatische indirecte verlichting, ingebouwd zwaar houten meubilair en opvallende geometrische wandpanelen.
- **De “regel van drie” voor texturen:** Martínez experimenteerde graag met materialen en combineerde vaak totaal verschillende texturen op één doorlopend oppervlak. Zo mengde hij moeiteloos rijstpapierbehang, kleurrijk glas en spierwit metselwerk op een manier die tegen alle gangbare designregels inging, maar toch warm en harmonieus aanvoelde.
- **Internationale namen:** Als knipoog naar de internationale stromingen die hij bewonderde, liet Martínez op de gevels van zijn gebouwen opvallende namen in eigen typografie aanbrengen. Enkele van zijn bekendste gebouwen in Valencia dragen namen als Edificio Le Corbusier, Edificio Kyoto, Oslo en Edificio Lafarge.
- **Obsessie met het kleinste detail:** Zijn aandacht voor ontwerp ging veel verder dan de gevel. Hij bedacht persoonlijk smeedijzeren balustrades op maat, geometrisch keramiek, kenmerkende kastgrepen en ambachtelijke stervormige wandlampen, zodat elk element bewust gekozen aanvoelde.

Hoewel de academische architectuurgeschiedenis hem decennialang over het hoofd zag, omdat zijn bijdrage vooral decoratief en niet constructief was, beleeft zijn werk de laatste jaren een sterke culturele opleving. Hij is uitgegroeid tot een cultfiguur van het Spaanse midcenturydesign, gevierd via lokale initiatieven als Open House València en documentaires die zijn excentrieke nalatenschap in kaart brengen.

Dus, dat was het. En hier is een van zijn mooie, lichte appartementen, klaar om met liefde gerestaureerd te worden, midden in El Carmen. Een goede basis, een toplocatie, karakter in overvloed en een fascinerend stukje geschiedenis van Valencia.